توسط : پرتو مدیا | گسترش الزامات زیستمحیطی، نوسانات بازار انرژی و افزایش توجه سرمایهگذاران به پایداری، انرژیهای تجدیدپذیر را از یک انتخاب زیستمحیطی به ابزاری راهبردی برای کاهش هزینه، مدیریت ریسک و افزایش رقابتپذیری صنایع تبدیل کرده است.
صنعت در دهههای اخیر از جایگاه یک مصرفکننده بزرگ انرژی فراتر رفته و به یکی از مهمترین عرصههای گذار به اقتصاد کمکربن تبدیل شده است. در این میان، نحوه تأمین انرژی کارخانهها و واحدهای تولیدی نقش فزایندهای در توان رقابتی آنها در بازارهای داخلی و جهانی پیدا کرده است.
بخش قابل توجهی از انتشار گازهای گلخانهای صنایع ناشی از انرژی مورد نیاز ماشینآلات، خطوط تولید و تجهیزات صنعتی است. جایگزینی منابع فسیلی با برق تجدیدپذیر میتواند سهم قابل توجهی در کاهش انتشار کربن داشته باشد و همزمان وابستگی صنایع به بازار پرنوسان سوختهای فسیلی را کاهش دهد.
تنوعبخشی به سبد انرژی همچنین آسیبپذیری واحدهای تولیدی در برابر اختلالات عرضه، بحرانهای ژئوپلیتیکی و جهش قیمت حاملهای انرژی را کاهش داده و امنیت انرژی آنها را تقویت میکند. سرمایهگذاری در فناوریهای پاک نیز میتواند زمینه توسعه صنایع نوآور و ایجاد فرصتهای شغلی جدید را فراهم سازد.
تحولات جهانی نشان میدهد الزامات زیستمحیطی دیگر تنها به داخل کارخانه محدود نیست و به کل زنجیره تأمین گسترش یافته است. صنایع بزرگ بهتدریج عملکرد زیستمحیطی و میزان انتشار کربن تأمینکنندگان خود را نیز به یکی از معیارهای همکاری تبدیل کردهاند.
برای نمونه، شرکت معدنی BHP از تأمینکنندگان کالا و خدمات خود خواسته است برنامهای معتبر برای دستیابی به انتشار خالص صفر تا سال ۲۰۵۰ همراه با اهداف میانمدت سال ۲۰۳۰ ارائه کنند. این روند نشان میدهد حرکت به سمت انرژیهای تجدیدپذیر و رعایت الزامات پایداری بهتدریج از یک مزیت رقابتی به یکی از شروط حضور در زنجیرههای ارزش جهانی تبدیل میشود.
استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر همچنین جایگاه صنایع را در شاخصهای محیط زیستی، اجتماعی و حکمرانی شرکتی (ESG) تقویت میکند. سرمایهگذاران، مشتریان و مؤسسات مالی نیز بیش از گذشته عملکرد زیستمحیطی شرکتها را در تصمیمگیریهای خود مورد توجه قرار میدهند.
کاهش هزینه فناوریهای خورشیدی و بادی در کنار افزایش قیمت سوختهای فسیلی، جذابیت اقتصادی انرژیهای تجدیدپذیر را برای صنایع افزایش داده است. ثبات نسبی هزینه تولید برق از منابع تجدیدپذیر نیز امکان برنامهریزی بلندمدتتر برای هزینههای انرژی را فراهم کرده و آسیبپذیری واحدهای صنعتی در برابر نوسانات بازار انرژی را کاهش میدهد.
برآیند تحولات جهانی نشان میدهد انرژیهای تجدیدپذیر دیگر صرفاً ابزاری برای کاهش آلایندگی نیستند، بلکه به بخشی از راهبرد توسعه صنعتی تبدیل شدهاند. کاهش انتشار کربن، افزایش امنیت انرژی، پایداری زنجیره تأمین، بهبود شاخصهای ESG و کاهش ریسک هزینههای انرژی، مجموعه عواملی هستند که میتوانند تابآوری و رقابتپذیری صنایع را در اقتصاد کمکربن آینده تقویت کنند.
